Δεν ανεβάζει τον πήχη

Πριν την έναρξη της Πρέμιερ Λιγκ, είχα γράψει ένα άρθρο στο οποίο είχε τεθεί ένα ερώτημα που αφορούσε την Άρσεναλ. Εάν η ομάδα του Βενγκέρ μπορεί να κάνει την υπέρβαση στο πρωτάθλημα και να φτάσει στη κορυφή ύστερα από δώδεκα έτη. Είχα αναλύσει τους λόγους για τους οποίους η κατάκτηση του τίτλου θεωρείται υπέρβαση για την Άρσεναλ και είχα αναφέρει ποιος είναι κατά την κρίση μου ο πιο ρεαλιστικός στόχος της.

Συνεχίζω να ταυτολογώ τα λεγόμενα που ισχυρίζομαι ότι η Άρσεναλ δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τους έτερους διεκδικητές όσον αφορά πάντα την διεκδίκηση του τροπαίου. Και στο παρελθόν, οι «κανονιέρηδες» ξεκινούσαν ως εκ των φαβορί, αλλά στη διαδρομή τους το «μονοπάτι» της πρώτης θέσης αποδείχθηκε ζόρικο και δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στη πίεση.

Η Άρσεναλ κινήθηκε για μία απόκτηση την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο. Όταν έκανε τον Τσεχ δικό της, τότε έγινε «αυτόματα» ένα από τους τρεις πιο ισχυρούς για την πρωτιά. Ναι μεν ο Τσεχ αποτελεί μία μεγάλη προσωπικότητα με τεράστια εμπειρία. Και η Άρσεναλ χρειαζόταν έναν καθοδηγητή. Σίγουρα θα αποκομίσει βαθμούς με την βοήθειά του, αλλά την στιγμή που, για παράδειγμα, η Μάντσεστερ Σίτι «σπάει» το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στα ποσά μεταγραφών του συλλόγου, δεν γίνεται η Άρσεναλ να είναι υπέρμετρα αισιόδοξη.

Ο Αλσατός προπονητής κινήθηκε συντηρητικά και φέτος στο μεταγραφικό παζάρι και τεκμηρίωσε αυτό το γεγονός. Τα λεγόμενά του δεν απέχουν από την αλήθεια, αλλά είναι ξεκάθαρα αντιληπτό ότι η μία μεταγραφή αποτελεί κατά κύριο λόγο ένα ρίσκο για την πορεία της ομάδας του. Πρόκειται και για ένα «στοίχημα» του ίδιου του Βενγκέρ, το οποίο εκ παραλλήλου θέτει σε διακύβευμα την πορεία των Λονδρέζων.

Δεν βγάζω από την κουβέντα την Άρσεναλ. Άλλωστε είναι νωρίς ακόμα. Εντούτοις, το ρόστερ που διαθέτει αυτή την στιγμή ο Βενγκέρ δεν μου δίνει την αίσθηση ότι είναι σε θέση να διεκδικήσει μέχρις εσχάτως τον τίτλο. Αρκέστηκε σε μία απόκτηση, πράγμα που εκτός ότι με ξένισε, σε βάθος χρόνου θα φανεί ασύμφορο και ανωφελή.

Εν κατακλείδι, κατ’εμέ ο πραγματοποιήσιμος στόχος της Άρσεναλ είναι να εξασφαλίσει την απευθείας είσοδο στους «χρυσοφόρους» ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, τερματίζοντας στις δύο κατώτερες θέσεις από την κορυφή. Σε κάθε περίπτωση, δεν δείχνει επικρατέστερη για την κατοχή της πρώτης θέσης και εμμένω σε αυτό. Με αυτόν τον παράδοξο τρόπο που επιλέγει κάθε χρόνο δεν ανεβάζει τον πήχη. Μπορεί στο τέλος του πρωταθλήματος να διαψευσθώ θριαμβευτικά, ειδεμή πιστεύω ότι οι παίκτες δεν θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες και στις απαιτήσεις. Αφενός, τα μεγάλα ματς είναι το αδύναμο «σημείο» της Άρσεναλ και αφετέρου όταν θα έρθει η περίοδος όπου η ομάδα θα δείχνει να κάμπτει και να κάνει αγωνιστική «κοιλιά», τότε θα χάσει βαθμούς.